Het Kattenhuis van Brussel, gebouwd tussen 1873 en 1875, is één van de meest bijzondere getuigen van de stedelijke transformatie van de Belgische hoofdstad aan het einde van de 19e eeuw. Gelegen op nummer 1-3 van de Adolphe Maxlaan, maakt het deel uit van het grote verfraaiingsproject van de stad dat werd uitgevoerd na de overwelving van de Zenne, een grondleggende gebeurtenis voor een nieuwe Brusselse stedelijke esthetiek. In deze context werd in 1872 door de Stad Brussel een gevelwedstrijd uitgeschreven die architecten aanzette om met elkaar te wedijveren in creativiteit. Henri Beyaert, één van de meest vooraanstaande Belgische architecten van zijn tijd, neemt hieraan deel met dit huis dat oorspronkelijk bedoeld was om een bank te huisvesten. Zijn ontwerp wint de eerste prijs van de wedstrijd.

Het gebouw is een perfecte illustratie van de eclectische stijl, gevoed door invloeden uit de Vlaamse neorenaissance, die toen bijzonder populair was. Beyaert toont hierin zijn volledige virtuositeit in de kunst van het detail. De gevel roept de Brusselse gildehuizen van de Grote Markt op, met hun topgevels, frontons en vooral het sterk symbolische beeldhouwwerk.

Twee katten, werken van de beeldhouwer Georges Houtstont, sieren de gevel en versterken de eigenheid van het gebouw. Tussen hen staat een inscriptie in het Oudnederlands, "Hier is't in den kater en de kat" ("Hier zijn we bij de kater en de kat"), die het gebouw zijn bijnaam heeft gegeven. Deze ironische woordspeling, typerend voor de Brusselse humor van de 19e eeuw, past in een decoratieve traditie waarin architectuur ook een vorm van verhaal wordt.

Het huis manifesteert zich ook als een technische hoogstandje, in het bijzonder in de manier waarop het zijn decoratieve elementen integreert in een functionele structuur. De begane grond, ontworpen voor commercieel gebruik, neemt de verhoudingen over van de grote Brusselse barokhuizen, terwijl de bovenste verdiepingen een grote vormrijkdom tonen die de blik van de voorbijganger weet vast te houden.

Sinds 15 oktober 1992 is het Kattenhuis beschermd als historisch monument. Vandaag is het een van de meest gefotografeerde parels van de Adolphe Maxlaan. Het symboliseert een moment van architecturale vernieuwing waarin Brussel, op zoek naar grandeur, een stedelijke moderniteit uitvindt die voortkomt uit zijn eigen verleden.